Një nga pikat e forta të Shqipërisë në tërheqjen e bizneseve dhe investimeve është sistemi i saj tatimor, i cili ofron trajtim dukshëm më të favorshëm sesa ai i vendeve të tjera, si në Bashkimin Evropian ashtu edhe në vendet që aspirojnë të bëhen anëtarë të Evropës.
Legjislacioni tatimor është më i thjeshtë, më pak i rëndë dhe ka norma shumë konkurruese.
Kryeministri Edi Rama dëshiron t’i shtojë një shtyllë të rëndësishme arkitekturës fiskale të Shqipërisë. Në propozimin e tij të ri për buxhetin, Rama lançon projektin e “paqes fiskale”.
Nuk është as një amnisti në stilin italian, as një përpjekje për të ulur taksat për të pasurit, në stilin Trump.
Përkundrazi, është një qasje e bazuar në logjikën e shëndoshë për t’i bërë marrëdhëniet midis autoriteteve tatimore dhe bizneseve më transparente, të drejtpërdrejta dhe më pak konfliktuale, duke i sjellë dobi si arkës së shtetit ashtu edhe bilanceve të bizneseve.
Marrëveshja e amnistisë tatimore parashikon marrëveshje të drejtpërdrejta midis autoriteteve tatimore dhe kompanive që përcaktojnë si rritjen e të ardhurave ashtu edhe tatimin mbi fitimin. Pasi të hyjë në fuqi kjo marrëveshje, nuk ka nevojë që autoritetet tatimore të kryejnë auditime, gjë që potencialisht do të shkaktojë padi të ndërlikuara dhe burokratike.
Avantazhi është i dyfishtë.
Shteti e di paraprakisht se sa do të mbledhë nga kompanitë dhe mund t’i përcaktojë më mirë kapitujt e ndryshëm të buxhetit të tij dhe shpenzimet përkatëse.
Kompanitë e dinë se sa duhet të paguajnë dhe mund të menaxhojnë flukset e tyre të parave duke marrë parasysh angazhimet e tyre tatimore qeveritare, duke fituar kështu më shumë qetësi mendore në politikat e tyre të investimeve dhe siguri në përcaktimin e planeve shumëvjeçare të zhvillimit.
Detajet e kësaj mase nuk dihen ende, por përshtypja është se është një iniciativë që duhet të gjejë konsensus të gjerë.
Italian 
Albanian 
English