Njëmbëdhjetë muaj e tetë muaj në presidencën e Trumpit, rekordi është një varg dështimesh dhe kthimesh prapa poshtëruese.
1) Super-tarifat.
Ato duhej të ishin gjela që sillte vezët e arta për arkën e tharë të Thesarit të SHBA-së. Ato u rrëzuan nga Gjykata e Lartë, pavarësisht se shumica e gjyqtarëve të saj janë pro-Trump. Importuesit amerikanë do të marrin kompensim prej rreth 200 miliardë dollarësh. Ata që nuk do të kompensohen janë konsumatorët amerikanë, të cilët kanë paguar çmimin më të lartë për këtë politikë të gabuar dhe kanë shpenzuar më shumë për të blerë mallra të importuara të goditura nga tarifat e Trump-it. Një dështim që dëmton qytetarët amerikanë. Dhe eksportuesit, veçanërisht ata evropianë, të cilët kanë mbajtur pjesën e kostos së tarifave.
2) Politika ekonomike.
Ai duhej të frenonte inflacionin, të sillte një epokë të re të artë, të rikthente prodhimin në vend (edhe pse një iPhone do të kishte kushtuar 3,500 dollarë…), dhe t'u jepte zë interesave të njerëzve që votuan për të, duke u mashtruar vetes se kishin gjetur një Robin Hood të ri në një biznesmen që kishte falimentuar katër herë nën Kapitullin 11… Në vend të kësaj, inflacioni po rritet, rritja ka ngecur dhe punësimi po ngadalësohet. Ndërkohë, kompanitë e naftës po fryrin fitimet e tyre me rritjen e çmimeve të naftës së papërpunuar dhe gazit, të super-pasurit po shohin të ardhurat dhe kthimet e investimeve të tyre të mbrojtura nga mburoja e Trumpit, ndërsa shpenzimet sociale po reduktohen brutalisht. E gjithë ajo që u ka mbetur njerëzve të manipuluar dhe të mashtruar është një grusht mizash dhe gjendja e turbullt e dehjes që Trump u ka servirur me dinakëri.
3) Politikat anti-imigrante.
Zbatuar brutalisht nga milicitë e ICE-së – të reduktuara në ushtrinë personale të Trumpit – ajo me të vërtetë ka arritur disa rezultate, por me çfarë kostoje? Barbarizimi i Amerikës, njollosja e imazhit të saj si një komb dikur i qytetëruar; reduktimi i numrit të punëtorëve në dispozicion të firmave prodhuese, perspektivat e të cilave për rritje tani janë të kufizuara. Dështimi konfirmohet gjithashtu nga shkarkimi i drejtuesit të ICE-së dhe të ministres së Sigurisë së Brendshme – pikërisht asaj gruaje që gjeti kënaqësi duke qëlluar qenin e saj të vogël.
4) Politika e brendshme.
Ai ka mbushur administratën me njerëz të paaftë që thonë gjithmonë "po", të cilët nuk kanë përvojë dhe kanë histori personale të dyshimta. Ai ka shkarkuar gjeneralë dhe admiralë thjesht sepse janë gra, janë të zinj, ose nuk ishin të gatshëm të miratonin vendimet e tij të pamatura. Ai ka përdorur Gardën Kombëtare për të përpjekur t'u heqë guvernatorëve demokratë pushtetin e tyre. Ai ka poshtëruar Kongresin jo vetëm me valë urdhrash ekzekutivë, por edhe duke mos kërkuar autorizim për operacione ushtarake. Ai ka ofenduar kryetaren e Rezervës Federale çdo ditë, thjesht sepse ajo nuk i nënshtrohej diktateve të tij të papërgjegjshme.Ai i hoqi Sekretarit të Shtetit Marco Rubio fuqinë për të menaxhuar krizat ndërkombëtare, duke ia deleguar atë dhëndrit të tij, Kushner, dhe partnerit të tij në pasuri të paluajtshme, Witkoff. Duke ndjerë se situata po i kthehet kundër përpara zgjedhjeve të mesmandatit në nëntor, ai tashmë po përgatitet të pretendojë se zgjedhjet do të vjedhen nëse fitojnë demokratët. Ai nuk humb asnjë mundësi për të hedhur baltë mbi gazetarë dhe botues me ndikim që thonë të vërteta që i duken të pakëndshme; në disa raste, ata janë madje edhe gazetarë që janë miqtë e tij dhe që kishin bërë fushatë për të gjatë zgjedhjeve presidenciale. Kur abuzimi i tij verbal dështon të arrijë rezultatin e dëshiruar, Trump kërcënon se do t'u heqë licencat e transmetimit stacioneve televizive të konsoliduara prej kohësh. .
4) Rasti Epstein.
Trump kishte fituar vota duke premtuar se do të zbulonte gjithçka. Pastaj ai ndryshoi mendje, dhe Prokurorja e Përgjithshme besnike e tij, Pam Bondi, bëri çmos për të fshehur qindra mijëra dokumente nga populli amerikan. Ajo e bëri këtë në mënyrë të ngathët, dhe Trump e shkarkoi. Dhe ato pak copa të së vërtetës që megjithatë po dalin në pah e detyrojnë Trump-in të shpikë çfarëdo që mundet për të përpjekur të devijojë vëmendjen nga skandali më i ndyrë i 20 viteve të fundit, erë e të cilit arrin madje deri në korridoret e Shtëpisë së Bardhë.
5) Politika e jashtme.
Ai duhej ta bënte Amerikën përsëri të madhe, por në vend të kësaj ka minuar besueshmërinë dhe pozitën e Shteteve të Bashkuara në botë. Trump ka hedhur Kombet e Bashkuara në kaos. Ai ka tallur aleatët evropianë.Ai kërcënoi të aneksojë Kanadanë dhe Groenlandën. Ai tradhtoi Ukrainën duke ndërprerë ndihmat dhe armët dhe duke imponuar një 'tarifë mbrojtjeje' për shfrytëzimin e metaleve të rralla. Ai mbështeti partitë pro-ruse dhe neo-naziste në Evropë. Ai goditi në zemër të NATO-s – anëtar i së cilës është. Ai ka larguar Indinë, e cila ishte e etur të distancojej nga Kina.Ka shkelur vazhdimisht ligjin ndërkombëtar duke rrëmbyer Maduron dhe duke sekuestruar naftën venezueliane. Planifikon të marrë nën kontroll Kubën, pasi e ka privuar atë nga nafta venezueliane. Ka mbështetur pa asnjë pyetje të gjitha vendimet e Netanjahut. Ka legjitimuar masakrat në Gaza duke shtuar atë plan të neveritshëm Riviera dhe atë farsë të Bordit të Paqes. Ai ka sulmuar dy herë në mënyrë të paligjshme Iranin pa arritur ta mposhtë atë. Ai ka dështuar të mbrojë shtetet arabe miqësore të Gjirit, infrastrukturën e tyre jetësore ekonomike e të cilave u është bombarduar nga Irani. Ai i ka shkaktuar gjithë botës krizën më të rëndë energjetike në histori duke mos hapur Ngushticën e Hormuzit. Në këtë delirium, të përbërë nga proklamatë bombastike që thonë gjithçka dhe të kundërtën e saj, dhe nga mburrja e një ngacmuesi ndërkombëtar. I rrethuar nga një sekt magjistarësh të çmendur e fanatikë që madje mendojnë se janë fetarë… ai ka ofenduar Papën dhe simbolet e besimit të krishterë.
Nga ana tjetër, presidenti i madh ia dorëzoi Putinit – një kriminel lufte ashtu si Netanyahu – skenën ndërkombëtare; e shpëtoi atë nga izolimi ku ishte mbyllur si paria ndërkombëtar; hapi shitjet e naftës duke lehtësuar sanksionet dhe duke i dhënë një jetë të re ekonomisë ruse, e cila, për të thënë kështu, ishte në këmbët e fundit. Dhe ai bëri sikur nuk e vërejti që shërbimet sekrete të Moskës ndërkohë po ndihmonin Iranin të godiste bazat amerikane në Arabinë Saudite, Bahrein, Emiratet e Bashkuara Arabe, Katar dhe Kuvajt.
Xi Jinping, presidenti i madh, ka mundur të vazhdojë të mbështesë Rusinë prapa skenave në luftën kundër Ukrainës dhe t'u japë një dorë Pasdaranëve duke vënë në dispozicion satelitët e tij spiunë. Trump e ka bërë Kinën një gjigant të besueshëm, të qëndrueshëm, të moderuar dhe të matur – e kundërta e plotë e imazhit që kanë sot Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Disa njerëz madje frikësoheshin se Trump mund të përdorte një armë bërthamore kundër Iranit. Kjo frikë është e pabazuar, sepse gjeneralët që presidenti amerikan duhet t'i ketë për të shtypur çelësin bërthamor kanë tru në kokë dhe kurrë nuk do të pranonin një akt kaq të tmerrshëm: ata do të shtypnin ndonjë çelës tjetër.
Trump ka hedhur një bombë shkatërruese: kundër vendit të tij, duke bërë që Shtetet e Bashkuara të humbin dinjitetin, integritetin dhe besueshmërinë, dhe duke e transformuar Amerikën nga djepi i demokracisë moderne në një imitim të dobët të një 'demokrature', nga ndërtues dhe garantues i një ekuilibri global – edhe pse të brishtë – në një agjent trazirash dhe shkeljeje të rregullave ndërkombëtare: një kukull e pafuqishme dhe vetëshkatërruese, një mik i armiqve dhe një armik i miqve. Një Iran që sot gëzohet ta poshtërojë dhe ta mbajnë nën kontroll.
A duhet të them më shumë?
Italian 
Albanian 
English